Każdy z nas w pewnym momencie życia nauczył się korzystać z toalety. Gdy sami zostajemy rodzicami i przychodzi czas na odpieluchowanie dziecka, zazwyczaj zaczynamy od przeszukiwania internetu, pytania znajomych mających dzieci albo proszenia o rady własnych rodziców. Zastanawiamy się: jak zacząć naukę korzystania z nocnika lub toalety?
Najczęściej znajdujemy mnóstwo dobrych rad i próbujemy wdrożyć je wszystkie naraz. Problem w tym, że teoria często odbiega od rzeczywistości. Z bardzo prostego powodu: każde dziecko jest inne.
Chcemy opowiedzieć Wam naszą historię odpieluchowania. Obie córki odpieluchowaliśmy latem i do dziś uważamy, że to świetny moment na taki krok.
Dlaczego lato to dobry czas na odpieluchowanie?
Naszym zdaniem lato bardzo ułatwia cały proces. Oto kilka powodów:
- jest ciepło, więc dziecko nie powinno się przeziębić,
- nocnik można bez problemu zabrać na spacer,
- ubrania na przebranie zajmują mniej miejsca,
- ewentualne „wpadki” w domu są łatwiejsze do ogarnięcia, bo podłogi szybciej schną po myciu.
Nasze błędy przy odpieluchowaniu starszej córki
Przy odpieluchowaniu naszej starszej, pierworodnej córki popełniliśmy kilka błędów.
Uznaliśmy, że to już odpowiedni wiek
Po pierwsze, sami zdecydowaliśmy za nią, że w wieku 2 lat jest już gotowa. Kierowaliśmy się tym, że wokół nas było wiele dzieci znajomych, które były już odpieluchowane. Dodatkowo słyszeliśmy komentarze w stylu: „Czemu taka duża dziewczynka nadal nosi pieluchę?”.
Presja otoczenia sprawiła, że postanowiliśmy — mówiąc wprost — trochę „zmusić” córkę do korzystania z toalety, mimo że emocjonalnie i psychicznie nie była jeszcze na to gotowa.
Wprowadziliśmy niespójne zasady
Kupiliśmy nocnik, majteczki, książeczki o korzystaniu z toalety, a w domu rozłożyliśmy wielorazowe podkłady na kanapach. Wytłumaczyliśmy córce, do czego służy nocnik, i założyliśmy jej majtki.
Efekt? Córka regularnie siusiała w majtki.
Na spacery zakładaliśmy jej pieluchę, bo ktoś nam tak doradził. To był kolejny błąd. Córka zaczęła wstrzymywać siku aż do momentu wyjścia z domu. To nie było dobre ani dla jej zdrowia, ani dla całego procesu nauki.
Frustracja rosła z dnia na dzień
Nasze mieszkanie wymagało codziennego, gruntownego mycia podłóg, a my byliśmy coraz bardziej sfrustrowani. W końcu przerwaliśmy cały proces i wróciliśmy do niego dopiero podczas kolejnych wakacji.
Czego nauczyliśmy się z tej pierwszej próby?
Człowiek najlepiej uczy się na błędach. Przy ponownej, udanej próbie odpieluchowania starszej córki, a później także młodszej, postąpiliśmy już inaczej.
Co u nas zadziałało przy odpieluchowaniu?
Poczekaliśmy, aż dziecko będzie gotowe
Najważniejsza zmiana była bardzo prosta: zaakceptowaliśmy fakt, że to nasze córki same zdecydują, kiedy są gotowe pożegnać się z pieluchą.
Nie wywieraliśmy presji i nie porównywaliśmy ich do innych dzieci.
Odpieluchowanie zaczęliśmy latem
Obie córki odpieluchowaliśmy w wakacje. Dzięki temu było łatwiej zarówno w domu, jak i poza nim.
Nie zakładaliśmy pieluchy w ciągu dnia
To była bardzo ważna zasada. Jeśli decydowaliśmy się na odpieluchowanie, to konsekwentnie nie zakładaliśmy pieluchy w dzień — również na spacerach.
Dzięki temu dziecko nie dostawało sprzecznych sygnałów.
Na spacery byliśmy dobrze przygotowani
Zawsze zabieraliśmy ze sobą:
- kilka kompletów ubrań na zmianę,
- przenośny nocnik Potette Plus,
- paczkę mokrych chusteczek.
Dodatkowo na dostawkę Easy X Rider założyliśmy wodoodporną poduszkę, co bardzo ułatwiało codzienne wyjścia.
Na noc zostawiliśmy pieluchomajtki
Nie rezygnowaliśmy od razu ze wszystkiego. Na noc zakładaliśmy pieluchomajtki, dzięki czemu cały proces był spokojniejszy i bardziej naturalny.
Jakie były efekty?
To podejście sprawdziło się przy obu córkach. Już po tygodniu chętnie same korzystały z nocnika, a po około trzech tygodniach — dzięki wymianie deski sedesowej na podwójną, z nakładką dla dziecka i normalną deską dla dorosłych — zaczęły korzystać z toalety.
Nasze wnioski po odpieluchowaniu
Z perspektywy czasu wiemy jedno: nie da się skutecznie odpieluchować dziecka na siłę. Gotowość dziecka jest tutaj kluczowa, a rolą rodzica jest przede wszystkim wspierać, obserwować i stworzyć dobre warunki do nauki.
Presja otoczenia, porównywanie do innych dzieci i niespójne zasady mogą tylko utrudnić cały proces.
Podsumowanie
Jeśli jesteście właśnie na etapie odpieluchowania dziecka, mamy nadzieję, że nasza historia będzie dla Was pomocna. Każde dziecko rozwija się w swoim tempie i naprawdę warto to tempo uszanować.
U nas najlepiej sprawdziły się: cierpliwość, konsekwencja, brak presji i rozpoczęcie nauki latem.
